Kuzey Amerika’nın büyük bölümüne ve Meksika’nın dağlık kesimlerine özgü, üç farklı büyüme biçimi sergileyebilen, odunsu gövdeli bir bitkidir.
Ağaçların veya diğer desteklerin üzerine tırmanan bir sarmaşık, 1,2 metreye kadar boylanan bir çalı ya da 10-25 santimetre yükseklikte yayılan bir örtü bitkisi biçiminde büyüyebilir. Yaprak döken yaprakları üçlü bileşiktir, badem biçimli üç yaprakçıktan oluşur, genç hâlde açık yeşil, olgunlukta koyu yeşil renktedir ve sonbaharda kırmızı, turuncu ya da sarıya döner. Yaprakçıklar 3-12 santimetre uzunluğunda, kenarları düz ya da az dişlidir, yüzeyi pürüzsüzdür ve olgunlukta hafif parlaktır, yaprakçık grupları gövde üzerinde almaşlı dizilir, bitkide diken bulunmaz. Ağaç gövdesine tırmanan bitki sayısız hava köküyle desteğine sıkıca tutunur, ayrıca rizomToprak altında ya da toprak yüzeyinde yatay uzanan, besin depolayan ve yeni sürgünler veren kalın gövde.larla ya da kök tacından yayılarak da çoğalabilir. Sütümsü özsuyu havayla temas ettiğinde koyulaşır.
İki evcikliErkek ve dişi çiçeklerin ayrı bireylerde bulunması. bir bitkidir, mayıs-temmuz ayları arasında çiçek açar. Sarımsı ya da yeşilimsi beyaz renkteki çiçekler küçük ve göze çarpmayan yapıdadır, yapraklardan 8 santimetre kadar yukarıda kümeler hâlinde bulunur. Ağustos-kasım ayları arasında olgunlaşan meyveleri çekirdekli meyve tipinde ve gri-beyaz renktedir. Meyveler kışın birçok kuş türü, özellikle Meleagris gallopavo için önemli bir besin kaynağıdır, tohumlar sindirim sisteminden geçtikten sonra da canlılığını korur ve kuşlar tarafından kusma yoluyla da yayılabilir.
Orman kenarlarında, kayalık alanlarda, açık tarlalarda ve bozulmuş arazilerde yetişir, orman altbitkisi olarak da bulunabilir ancak gölgeye yalnızca kısmen dayanıklıdır. Toprak pH’ı 6,0 ile 7,9 arasında değişen geniş bir aralıkta yetişebilir, toprak nemine karşı özellikle duyarlı değildir ancak çöl ya da kurak koşullarda büyümez, mevsimsel taşkın ya da tuzlu su etkisi altındaki alanlarda da yaşayabilir. İnsan yerleşimlerinin doğal alanlara yayılmasıyla oluşan kenar etkisi sayesinde günümüzde Avrupalıların Kuzey Amerika’ya ilk geldiği döneme kıyasla çok daha yaygın hâle gelmiştir, ABD’nin Minnesota ve Michigan eyaletleri ile Kanada’nın Ontario eyaletinde istilacı ot türü olarak listelenir. Atmosferdeki karbondioksit artışına oldukça duyarlıdır, yüksek karbondioksit düzeyleri büyüme hızını artırır ve bitkinin daha fazla doymamış urushiolZehirli sarmaşık, zehirli meşe, zehirli sumak ve vernik ağacı gibi bitkilerde bulunan, temas hâlinde ciltte alerjik döküntüye yol açan yağımsı bileşik. üretmesine yol açar.
Adına rağmen gerçek bir sarmaşık değildir, kajugiller familyasının bir üyesidir. Bitkiye dokunan çoğu insanda özsuyunda bulunan urushiol bileşiği nedeniyle kaşıntılı, tahriş edici ve bazen ağrılı bir döküntüyle seyreden kontakt dermatitDeriye değen bir maddeye karşı gelişen, kaşıntılı, kızarık ve çoğu zaman kabarcıklı cilt tepkisi. gelişir, aşırı durumlarda anafilaksiye kadar ilerleyebilir. İnsanların yaklaşık yüzde 15-25’i urushiole karşı alerjik tepki göstermez ancak tekrarlanan veya yoğun temaslarda çoğu kişide tepki şiddetlenir. Bitki yakıldığında ortaya çıkan dumanın solunması akciğerlerde ciddi, hatta yaşamı tehdit eden tahrişe yol açabilir.
Toxicodendron cinsi zehirli meşe ve zehirli sumak gibi benzer türleri de içerir, bu türlerden yaprak yapısı ve büyüme biçimiyle ayırt edilir. Daha önce tek bir tür olarak ele alınan zehirli sarmaşık kompleksi, günümüzde T. radicans, batı Kuzey Amerika’da yayılan Toxicodendron rydbergii ve Doğu Asya’da bulunan Toxicodendron orientale olmak üzere üç ayrı türe ayrılmıştır. Türün sekiz alt türü tanımlanmıştır.
