Kuzey Yarımküre’nin ılıman ve subarktik bölgelerinde, tarla atkuyruğu ile su atkuyruğu türlerinin bir arada yaşadığı her ortamda kendiliğinden ortaya çıkabilen, çok yıllık ve rizomToprak altında ya da toprak yüzeyinde yatay uzanan, besin depolayan ve yeni sürgünler veren kalın gövde.lu bir doğal melez bitkidir.
Gövdesindeki merkezi boşluk iki ebeveyni arasında bir ara özellik taşır, hafifçe sıkıldığında su atkuyruğu kadar belirgin olmasa da tarla atkuyruğundan daha kolay fark edilen bir çöküntü oluşturur. Gövde çeperinde on dört net kaburga bulunur, enine kesitte çapraz biçimli yan dallar taşıması onu tarla atkuyruğuna yaklaştırır. Yan dalların ilk boğum arasının uzun ve oyuklu oluşu, sıkça karıştırıldığı katırkuyruğundan ayrılmasını sağlayan başlıca özelliktir.
Kısır bir melez olduğundan canlı döl veremeyen, şekli bozuk ve beyazımsı sporTohum oluşturmayan bitkilerde ve mantarlarda çoğalmayı sağlayan, çoğunlukla tek hücreli üreme birimi.lar üretir, bu yüzden yayılması neredeyse tamamen rizomlar aracılığıyla vejetatifTohum yerine bitkinin yaprak, gövde ya da kök gibi bir parçasından yeni bir bitki elde edilerek yapılan. olarak gerçekleşir. Sığ sular, hendek kenarları, göl ve gölet kıyıları, nemli çayırlar gibi iki ebeveyninin yaşam alanları arasında kalan ıslak ortamları tercih eder, bulunduğu yerde tek başına ya da ebeveyn türlerinden biriyle karışık küçük koloniler hâlinde büyür.
Avrupa, Kuzey Amerika ve Doğu Asya’nın ılıman kesimlerinde, iki ebeveyn türün ortak yayılış gösterdiği hemen her bölgede kaydedilmiştir. Tarla atkuyruğu Türkiye genelinde yaygın bulunurken su atkuyruğu ülkede yalnızca Doğu Karadeniz alt bölgesiyle sınırlıdır, bu örtüşme melezin bölgede oluşma ihtimalini akla getirse de Türkiye’den doğrulanmış bir kaydına rastlanmamıştır.
