Güney Teksas’tan (ABD) Meksika üzerinden Guatemala ve Honduras’a kadar uzanan kurak bölgelerde, kireçtaşı üzerindeki kayalık yamaçlarda ve vadi kenarlarında 500-2.500 metre yükseltiler arasında yetişen, çok gövdeli bir ağaçtır.
Boyu 2-15 metre arasında değişir, yarı yaprak döken bir görünüme sahiptir, gövdesi genellikle çok sayıda ana dalla dallanır. TüysüYan damarların ya da yaprakçıkların, bir tüyün kılçıkları gibi ana eksenin iki yanında sıralanması. bileşik yaprakları parlak, ilkbaharda kızılımsı, olgunlaştıkça koyu yeşil bir renk alır. Küçük, beyaz çiçekleri salkımlar hâlinde açar, dişi bireylerde bu çiçekleri kuruduğunda neredeyse siyaha dönen, kırmızı renkli, ceviz benzeri sert çekirdekli meyveler izler.
Güneşli, iyi drene olan, alkalin ve kireçli toprakları tercih eder, kuraklığa, yüksek sıcaklığa ve tuzlu koşullara karşı dayanıklıdır. Dallarından reçine sızabilir. Tohumlarının büyük kısmı boş çıktığından tür, yabani hayvanlar veya insanlar için önemli bir besin kaynağı sayılmaz ancak keçiler yapraklarını otlar, kırmızı meyveleri ise kuşları çeker.
Kültüre alınmış Antep fıstığının uzak akrabası olması nedeniyle bitki ıslahı çalışmalarında potansiyel bir gen kaynağı olarak değerlendirilir. Kuraklığa dayanıklı yapısı, hızlı büyümesi ve parlak yaprakları nedeniyle sıcak ve kurak iklimli bölgelerde süs bitkisi ve kentsel ağaç olarak da yetiştirilir.
Tür bir dönem Pistacia texana adıyla ayrı bir tür olarak tanımlanmış, sonradan Pistacia mexicana ile eş anlamlı kabul edilmiştir. Geniş ama seyrek ve parçalı bir yayılış alanına sahiptir, yaşam alanı kaybı nedeniyle popülasyonunun zamanla azaldığı düşünülür.
