Güney Afrika’nın güney ve doğu kıyı bölgelerinde, kıyı tepelerinde, ormanlık vadilerde ve nemli ormanlarda yetişen, gövdesiz ve rozet yapılı çok yıllık bir bitkidir.
İnce yatay bir rizomdan gelişen, yaklaşık 15 santimetre yüksekliğe ulaşan gövdesiz bir rozet bitkisidir. Kadifemsi dokulu, kayış biçimli, uç kısmı küt yaprakları 30 santimetreye kadar uzayabilir, her yaprak kendi kökü ve çiçek sapıyla âdeta bağımsız bir bitki gibi işlev görür. Yaprak tabanından çıkan yaklaşık 20 santimetre yüksekliğindeki çiçek sapı genellikle bir veya iki, nadiren altıya kadar çiçek taşır. Beyaz veya mavi-açık mor tonlarında, asimetrik yapılı çiçekleri 75 milimetreye kadar genişleyebilir. Meyvesi, olgunlaştığında iki yarıktan bükülerek açılan ve minik tohumları saçan, yaklaşık 130 milimetre uzunluğunda sarmal biçimli bir kapsüldür.
Doğal yayılışı, Batı Kap’taki George kentinden başlayıp Tsitsikamma Ulusal Parkı ve Doğu Kap kıyıları üzerinden KwaZulu-Natal’ın en güney kesimlerine kadar uzanır, deniz seviyesinden yaklaşık 900 metre yüksekliğe kadar kıyı tepelerinde, ormanlarda ve deniz kayalıklarında bulunur. Cins içinde Cape Town’a en yakın konumda yetişen tek türdür. İlkbahardan sonbahara, ekim-nisan ayları arasında çiçeklenir. Elverişsiz koşullarda yapraklarını küçültüp ağır biçimde solarak su kaybını sınırlar, koşullar düzeldiğinde tamamen toparlanır.
Tür ilk kez 1818 yılında Kew’in botanik koleksiyoncusu James Bowie tarafından Knysna yakınlarında, George Rex’in arazisinde bulunmuş, örnekler Kew’e gönderilerek bitkinin Rex’in adıyla anılması istenmiştir. William Jackson Hooker bitkiyi önce Didymocarpus cinsi içinde tanımlamış, John Lindley ise bu sınıflandırmaya karşı çıkarak 1828’de Botanical Register‘da yeni bir cins tanımlamış ve bitkiyi Streptocarpus rexii olarak adlandırmıştır. 1886’dan bu yana melezleme çalışmalarında ana bitki olarak kullanılmış, Avrupa ve Amerika bahçelerinde yaygınlaşan çok sayıda gösterişli çiçekli Streptocarpus melezinin atalarından biri olmuştur. Bazı Streptocarpus türlerinin yaprak demlemeleri, Zulu geleneksel tıbbında doğum sancılarını hafifletmek amacıyla içilir.
Cins, tohum çimlendikten sonra iki çenekten yalnızca birinin büyümeye devam ettiği, eşit olmayan bir çenek gelişimi göstermesiyle dikkat çeker, Streptocarpus rexii bu olağandışı gelişim modelinin incelendiği öncü örneklerden biri olmuştur.
İç mekânda veya gölgeli alanlarda, doğrudan güneş almadan parlak ışık alan konumlarda yetiştirilir. Tercihen ilkbaharda alınan yaprak çeliklerinden veya tohumdan kolayca üretilir, iyi drene olan ve steril bir yetiştirme ortamı gerektirir. Soğuğa veya uzun süreli kuraklığa maruz kalması yaprak uçlarının renk kaybedip dökülmesine yol açabilirken, aşırı sulama mantar hastalıklarına zemin hazırlar.
