Trinidad ve Kosta Rika’dan güneye Bolivya ve Brezilya’ya kadar tropikal Orta ve Güney Amerika’da, orman, kayalık alan ve nehir kıyısı gibi gölgeli ve nemli ortamlarda yetişen, yeraltı rizomlu, çok yıllık otsu bir bitkidir.
Kızıl benekli, dik sürgünleri yeraltındaki pullu rizomdan sürer ve 60 santimetre ile 2 metre arasında boy kazanabilir. Karşılıklı dizilişli, oval biçimli, kenarları dilimli-tırtıklı, parlak yeşil yaprakları 20 santimetreye kadar uzayabilir, alt yüzeyleri sıklıkla kızıla çalar. Sürgün ucundaki salkım tipi çiçek durumunda taşınan çan biçimli ve sarkık çiçekleri açık mor ile eflatun-lavanta arası tonlarda olup tabanları daha koyu menekşe rengindedir, yaklaşık 4 santimetre uzunluğa ulaşır ve belirgin bir nane kokusu yayar.
Kışın yeraltı rizomuna çekilerek dormansiye giren bitki, yağışlı mevsimde yeniden sürgün verir. Kendi kendine döllenebilen bir türdür, tozlayıcı kıtlığında kendine tozlaşma bir yedek strateji olarak devreye girer. Asıl tozlaşmayı ise çiçek tabanındaki bezlerden salgılanan parfüm damlacıklarını toplayan erkek Eulaema cingulata ve Eulaema meriana arıları sağlar, bu arılar topladıkları kokuyu çiftleşme döneminde kullanır. Parfüm toplayan erkek arılarla gerçekleşen bu tozlaşma biçimi, bulunduğu familyasında son derece nadirdir.
Gösterişli çiçekleri ve dekoratif yaprakları nedeniyle tropikal bölgelerde bahçe bitkisi, daha soğuk iklimlerde ise saksı bitkisi olarak yetiştirilir. Doğal yayılış alanının dışına da taşınmış olup Küba, Dominik Cumhuriyeti, Fransız Guyanası, Guyana, Hindistan, Jamaika ve Porto Riko gibi bölgelerde kültürden kaçarak doğallaşmış popülasyonlar oluşturmuştur.
Çiçeklenme dönemi yaz ortasından sonbahar başına kadar sürer. Döllenmeyi takiben oval ile eliptik arası biçimde, çok sayıda ufak tohum içeren kapsül tipi meyveler oluşur.
Gloxinia perennis, cins adını taşıyan tip türüdür. Cins adı, Alman hekim ve botanik yazarı Benjamin Peter Gloxin’in anısına verilmiştir, tür epiteti olan perennis ise “çok yıllık” anlamına gelir. 19. yüzyılda, çiçekleri G. perennis‘inkine dış görünüş olarak benzeyen bardak menekşesi yanlışlıkla aynı cins içinde tanımlanmış ve bir süre Gloxinia speciosa adıyla anılmıştır. Bu tarihsel karışıklığın izleri günümüze kadar sürmüştür.
