Amazon Havzası’na özgü, Brezilya, Kolombiya, Peru, Paraguay ve Bolivya’da doğal olarak yetişen, orta boylu bir ağaçtır.
9-20 metre boya ulaşabilir, gövde çapı 45 santimetreyi bulabilir. Almaşık dizilişli, tüysü bileşik yaprakları 5-11 yaprakçıktan oluşur, her yaprakçık 5-12 santimetre uzunluğunda ve 2-5 santimetre genişliğindedir. Küçük ve beyaz çiçekleri 10-15 santimetre uzunluğundaki salkımlar hâlinde açar. Yuvarlak ile eliptik arası biçimli meyveleri 1,5-4 santimetre çapındadır, ince kabuğunun altında beyaz, yarı saydam, tatlı-ekşi lezzette etli kısım bulunur, içinde bir veya iki iri ve uzunca tohum yer alır.
Tam güneş alan, verimli ve derin topraklarda iyi gelişir, kök saldıktan sonra kısa kuraklık dönemlerine dayanabilir. Meyveleri yaban kuşları için önemli bir besin kaynağıdır, bu özelliğiyle bozulmuş alanların ağaçlandırılmasında da tercih edilir. Gövdesinden elde edilen özsu geleneksel olarak balık zehirlemede kullanılmıştır.
Meyveleri taze tüketilir, ayrıca reçel, meyve suyu, tatlı ve likör yapımında değerlendirilir. Kavrulmuş tohumları geleneksel tıpta ishal tedavisinde, kök kısmı ise sarılığa karşı panzehir olarak kullanılır. Yaprak demlemesi halk hekimliğinde bel ağrısı, romatizma ve yüksek tansiyon şikâyetlerinde tansiyon düşürücü kullanılır. Odunu ağır ve serttir, tavan kaplaması, döşeme tahtası, kapı çerçevesi ve marangozluk işlerinde değerlendirilir.
Portekizcede pitombeira olarak da anılır, adını Tupi dilinde “tokat” ya da “güçlü darbe” anlamına gelen bir sözcükten alır. Mersingiller familyasından olan ve aynı şekilde pitomba adıyla bilinen Eugenia luschnathiana ile karıştırılmamalıdır. Akçaağaçgiller familyasındaki akrabaları arasında liçi ve rambutan bulunur.
