Avrupa’nın güney ve batı kesimlerindeki tepelik ve dağlık alanlara özgü olan bu tür, İtalya’dan İspanya’ya, kuzeyde Almanya’nın güneybatı ucuna kadar uzanan bir yayılış gösterir, kuzeybatı Afrika’da Cezayir’de de bulunur, orta boylu ve yaprak döken bir ağaçtır.
20 metre boya ve 1 metre gövde çapına ulaşabilir. Parlak yeşil yaprakları 7-13 santimetre uzunluğunda, 5-16 santimetre genişliğindedir, avuç biçiminde loplu ve loplarının dişleri künttür, sonbaharda sararır. Kabuğu gri-pembemsi renktedir ve kare biçimli plakalar hâlinde soyulur.
Küçük sarı çiçekleri yapraklardan önce açar. Meyvesi çift kanatlı bir samaradır, tohum çapı 1 santimetreye, kanat uzunluğu ise 1,5-2,5 santimetreye ulaşır. İki alt türü tanınır: yaprak alt yüzeyindeki tüylenmenin çoğunlukla ana damarlarla sınırlı olduğu ve kuzey İspanya’dan güneybatı Fransa’ya, Korsika’ya, İsviçre üzerinden Almanya’ya, kuzey İtalya’ya ve nadiren kuzey Cezayir’e kadar yayılan opalus alt türü, bir de lop uçlarının daha künt ve yaprak alt yüzeyinin kalıcı biçimde tüylü olduğu, orta ve kuzey İtalya’dan Sicilya’ya, Korsika’ya, batı Balkan Yarımadası’ndan Yunanistan’a ve kuzey Cezayir’e kadar yayılan obtusatum alt türü.
Deniz seviyesinden 2100 metre yüksekliğe kadar yetişir, küçük saf topluluklar oluşturabildiği gibi meşe, üvez ve diğer akçaağaç türleriyle karışık ormanlarda da bulunur. Kireçli toprakları tercih eder, hem taşlık zeminlerde hem de iyi gelişmiş topraklarda yetişebilir.
Türkiye’de doğal yayılışı bulunmaz ancak fidanlık sektöründe “İtalyan akçaağacı” adıyla ithal edilerek park ve bahçelerde süs ağacı olarak yetiştirilir, sonbahar yaprak rengi ve dokulu kabuğuyla dikkat çeker.
