Güney Çin’den Malezya takımadalarına kadar uzanan bölgeye özgü, orta boylu ve herdem yeşil bir meyve ağacıdır.
Olağan boyu 15-24 metreye ulaşır. Yaprakları almaşlı dizilişli, tüysü yapıda olup 14-30 santimetre uzunluğunda, 3 ila 11 yaprakçıktan oluşur. Çiçekleri küçük, taç yaprağı bulunmayan, disk biçimli, yeşilimsi beyaz ve kokuludur, dik salkımlar hâlinde açar. Meyvesi eliptik ila yumurtamsı biçimde olup ince, kırmızı ya da turuncu-sarı bir kabukla kaplıdır, kabuk üzerinde kalın, yumuşak dikensi çıkıntılar bulunur; içinde tek büyük bir çekirdeği saran, tatlı ve sulu beyaz bir aril yer alır.
Böcekler tarafından tozlaştırılan, kendi kendine döllenebilen bir türdür. Nemli, killi ve killi-tınlı topraklarda iyi gelişir, hafif asidik ile nötr pH aralığını tercih eder, dona karşı duyarlıdır. Olgun meyveleri gibonlar, siyamanglar, langurlar ve makaklar gibi birçok primat türü ile uçan tilkiler tarafından tüketilir, bu hayvanlar sert kabuğu ısırarak ya da soyarak içindeki eti yer.
Güneydoğu Asya’nın en önemli ticari meyve türlerinden biridir, bölgede Durio zibethinus ve Garcinia mangostana‘nın ardından en çok talep gören meyveler arasında yer alır. Zamanla Avustralya, Meksika, Hawaii ve Afrika gibi bölgelere de yayılmıştır. Meyve eti yüksek oranda C vitamini, kalsiyum, potasyum ve magnezyum içerir, ayrıca flavonoid bakımından zengin bir antioksidan kaynağıdır. Geleneksel tıpta ateş, ishal ve baş ağrısı gibi rahatsızlıkların tedavisinde kullanılır, çekirdekleri ise zaman zaman kavrularak yenir. Rambutan adı, meyvenin tüylü görünümüne gönderme yapan Malayca rambut (“saç”) sözcüğünden türetilmiştir.
Liçi, longan, pulasan ve Melicoccus bijugatus gibi bilinen tropikal meyvelerle yakın akrabadır, bu türlerin tümü aynı familyada yer alır.
