Hint alt kıtasından Güneydoğu Asya’ya, Yeni Gine’ye ve Avustralya’nın kuzey ve doğu kıyılarına uzanan alanda, gelgit etkisindeki nehir kıyılarında ve mangrov bataklıklarında yetişen, solunum kökleriyle tanınan orta boylu bir ağaçtır.
Genç bireyler alçak, sık ve çalımsı bir taç oluştururken erişkin bireyler sütunsu bir görünüm kazanır. Boyu genellikle 12-15 metredir, nadiren 20 metreye ve en fazla 30 metreye ulaşır. Kabuğu pürüzsüz, kirli yeşilden koyu griye değişen renkte ve hafifçe çatlaklıdır, pul pul dökülmez. Karşılıklı dizilen yaprakları ters yumurtamsı biçimlidir, uçları yuvarlaktır, uzunlukları 10-12,5 santimetre, genişlikleri 5-6 santimetre kadardır. Üst yüzü parlak koyu yeşil ve bez noktalıdır, alt yüzü sarımsı yeşil ile altın kahverengi arasında değişir. Turuncu-sarıdan limon sarısına değişen çiçekleri yaklaşık 1 santimetre çapındadır, yumuşak tüylerle kaplıdır, hoş olmayan bir kokuya sahiptir ve erkek organları taç yapraklarının dışına taşar. Cinsin en büyük çiçeklerine sahiptir. Meyvesi kalp biçimli ya da geniş yumurtamsıdır, 2,5-3 santimetre uzunluğundadır, ucunda kısa bir gaga taşır ve sık kısa tüylerle kaplıdır.
Hindistan, Sri Lanka, Bangladeş, Myanmar, Tayland, Kamboçya, Vietnam, Endonezya, Malezya, Brunei, Doğu Timor, Yeni Gine ve Avustralya’da doğal olarak bulunur. Gelgit kuşağının alt kesimindeki ara haliç bölgesinde, mangrov bataklıklarının kara tarafındaki kenarlarında, gelgitli nehirler boyunca ve nehir ağızlarında yetişir. Denize doğrudan bakan kıyılarda nadir, nehir kıyılarında ise dağınık olarak görülür ve kil ağırlıklı toprakları tercih eder. Su basmış, tuzlu topraklara ve tuz serpintisine dayanıklıdır. Çamurdan yukarı uzanan ince, kalem biçimli ve lentiselKabuk ya da genç dal yüzeyindeki, iç dokuların gaz alışverişi yapmasını sağlayan küçük gözenekli çıkıntı. taşıyan solunum kökleri, oksijensiz toprakta hava alımını sağlar, gövdeden havaya doğru destek kökleri de gelişebilir. Çiçekleri hayvanlar tarafından tozlaştırılır, meyveleri su ile yayılır.
Meyveleri yenebilir. Queensland’daki Cleveland Körfezi yerlilerinin meyveyi pişirip suda bekleterek, özellikle yağışlı mevsimde tükettiği 1889 tarihli bir kayıtta bildirilir. Odunu yakacak olarak kullanılır, Filipinler’de yakacak odun üretimi için 4 × 4 metre aralıkla dikimi yapılmıştır. Cinsin odunu dayanıksız olmakla birlikte ev yapımında, maden direklerinde, mobilyada ve tekne yapımında kullanılır. Geleneksel uygulamalarda kabuk reçinesi doğum kontrolü amacıyla kullanılır.
Yeni Gine’de çiçeklenme ağırlıklı olarak ağustos-kasım aylarında gerçekleşir. Cinsin diğer üyeleri gibi kriptovivipariteTohumun meyveden ayrılmadan çimlenmeye başlaması ancak embriyonun meyve duvarını yarıp dışarı çıkacak kadar gelişmemesi. gösterir, embriyo meyve içindeyken çimlenmeye başlar ancak meyve duvarını yırtacak kadar büyümez. Yarımada Malezya’da yapılan bir denemede taze meyvelerin yaklaşık yüzde 60’ı 7-26 gün içinde çimlenmiştir.
Linnaeus tarafından 1753’te Species Plantarum‘da tanımlanmıştır. Cins adı Avicennia, İranlı hekim ve filozof İbn Sina’nın (Avicenna) anısına verilmiştir. Avicennia obovata, Avicennia oepata, Avicennia tomentosa, Halodendrum thouarsii ve Racka torrida eş anlamlıları arasında yer alır. Eski sınıflandırmalarda Verbenaceae ya da ayrı bir familya olarak ele alınan Avicenniaceae içinde bulunan cins, bugün ayıpençesigiller familyasına bağlanır.
