Doğu Afrika kıyılarından Güney ve Güneydoğu Asya’ya, Avustralya’ya ve Yeni Zelanda’ya uzanan geniş bir alanda, gelgit etkisindeki haliç ve kıyı çamurluklarında yetişen bir mangrov ağacıdır.
Çalı ya da küçük ağaç biçiminde gelişir, boyu genellikle 3-10 metre arasında değişir ve tropik bölgelerde 14 metreye ulaşabilir. Gövdesi çok dallı ve çarpık bir yapıdadır, açık gri kabuğu ince, sert ve kırılgan pullardan oluşur. Karşılıklı dizilmiş kalın yaprakları 5-8 santimetre uzunluğundadır, üst yüzü parlak yeşil, alt yüzü ise çok küçük ve keçeleşmiş tüyler nedeniyle gümüşi beyaz ya da gri renktedir. Turuncu ya da sarı renkli çiçekleri yaprak koltuklarında yoğun kümeler hâlinde toplanır. Gri-yeşil renkli meyvesinin ucunda kısa bir sivri çıkıntı bulunur, genç dalları kesitte dört köşelidir.
Nehir ağızlarında, lagünlerde, haliçlerde ve kıyı çamurluklarında yetişir. Yatay köklerinden yukarı doğru çıkan, yaklaşık 20 santimetre boyunda ve 1 santimetre çapındaki solunum kökleri (pnömatoforMangrov gibi sulak alan ağaçlarında çamurdan dikine yükselerek havadan oksijen alan özel kök. Solunum kökü olarak bilinir.), yaşadığı çamurda yetersiz kalan oksijenin alınmasını sağlar. Yapraklarındaki özel bezlerle fazla tuzu dışarı atar, bu nedenle yaprakların alt yüzünde tuz kristalleri birikebilir. Tuzluluğun çok yüksek olduğu sularda gelişimi bodur kalır, tatlı ve tuzlu suyun birlikte bulunduğu ortamlarda ise tam boyuna ulaşır.
Yeni oluşan mangrov ormanlarında genellikle öncü türYangın ya da kesim gibi nedenlerle boşalan alanlara ilk yerleşen ve sonradan gelen türlere zemin hazırlayan tür. olarak yer alır. Soğuğa gösterdiği tolerans nedeniyle Avustralya’da en geniş yayılışa sahip mangrov türüdür, Yeni Zelanda’da ise tek mangrov türü olarak Kuzey Adası’nın 34-38° güney enlemleri arasında yetişir. Arap Yarımadası’nın kurak kıyılarında ve Kızıldeniz’in iki yakasında bulunan az sayıdaki mangrov türünden biridir. Birçok balık ve kabuklu deniz canlısı için yavru döneminde barınak ve üreme alanı sağlar, çiçekleri nektarla beslenen kuşlar ve çeşitli omurgasızlar tarafından ziyaret edilir.
Hafif ama sağlam odunu Avustralya’da ilk yerleşimciler tarafından tekne yapımında, Doğu Afrika’da ise yüzyıllar boyunca Arap dhow‘larının kaburgalarının yapımında kullanılmıştır. Arap Yarımadası kıyılarında yaprakları develer için önemli bir yem kaynağıdır. Endonezya’da yapılan bir çalışmada yapraklarının mineral bakımından zengin olduğu ve geviş getiren hayvanlar için yem olarak değerlendirilebileceği bildirilmiştir. Yapraklarından elde edilen iridoid glikozitBir şekerin başka bir molekülle birleşmesiyle oluşan, birçok bitkide bulunan ve çoğu zaman zehirli ya da ilaç etkili olabilen bileşik.ler gibi bileşikler antikanser etkileri bakımından araştırma konusudur.
KriptovivipariteTohumun meyveden ayrılmadan çimlenmeye başlaması ancak embriyonun meyve duvarını yarıp dışarı çıkacak kadar gelişmemesi. gösterir, embriyo meyve içinde çimlenmeye başlar ancak meyve duvarını yarıp dışarı çıkacak kadar büyümez. Meyve ve tohumları deniz ve rüzgârla yayılır.
Familya düzeyinde eskiden Verbenaceae ya da ayrı bir familya olan Avicenniaceae içinde sınıflandırılırdı, günümüzde ayıpençesigiller içinde yer alır. Biçim bakımından çok değişkendir, farklı ekotipBir türün; yaşadığı ortama uyum sağlayarak aynı türün diğer popülasyonlarından ayrışmış, belirli bir bölgeye özgü yerel biçimi.ler oluşturur ve başka türlere benzeyen morfAynı türün bireyleri arasında görülen, belirgin biçimde ayrışmış renk ya da biçim varyantlarından her biri.lar gösterir. Üç alt tür tanınır: A. m. subsp. australasica, A. m. subsp. eucalyptifolia ve A. m. subsp. marina. Avustralya’nın güneydoğu ucunda Melbourne yakınlarında ve Yeni Zelanda’da Auckland çevresinde görülen australasica, dünyanın en güneydeki mangrovu olarak bildirilir. Yeni Zelanda’da yakın zamana kadar Avicennia resinifera adıyla anılmıştır, yerel Maori adı mānawa‘dır. Cins adı Avicennia, İranlı hekim ve filozof İbn Sina’nın (Avicenna) anısına verilmiştir, tür epitetiBilimsel tür adının ikinci sözcüğü. marina ise Latince “denize ait” anlamına gelir.
