Avrupa, Batı Asya ve Kuzeybatı Afrika’nın nemli, gölgeli yerlerinde yetişen, tropikal bölgeler dışındaki en uzun boylu atkuyruğu türü olan çok yıllık otsu bir bitkidir.
İki tip gövdeye sahiptir, ilkbaharda önce soluk kahverengi, fotosentez yapmayan verimli gövdeler, ardından yeşil, fotosentez yapan verimsiz gövdeler sürer. Verimsiz gövdeler 30-150 santimetre, nadiren 240 santimetreye kadar uzayabilir, yaklaşık 1 santimetre çapında olup 14-40 daldan oluşan halkalar hâlinde yoğun dallanır, dallar 20 santimetreye kadar uzar. Verimli gövdeler 10-60 santimetre boyunda, soluk kahverengi ve üst üste binen kınlarla kaplıdır, ucunda 4-8 santimetre uzunluğunda, silindirik, kahverengi bir koni taşır.
Dere kenarları ve nemli yamaçlar gibi gölgeli ortamlarda 1.200 metre yüksekliğe kadar geniş koloniler oluşturur. Derinlere inen rizomToprak altında ya da toprak yüzeyinde yatay uzanan, besin depolayan ve yeni sürgünler veren kalın gövde. sistemi sayesinde kolaylıkla yayılır ve istilacı hâle gelebilir, buna karşın sporTohum oluşturmayan bitkilerde ve mantarlarda çoğalmayı sağlayan, çoğunlukla tek hücreli üreme birimi.lardan üretimi oldukça güçtür. Cinsin diğer üyeleri gibi “yaşayan fosil” olarak nitelendirilir, genç sürgünleri ahır hayvanlarında zehirlenmeye yol açabilir.
Türkiye’de halk hekimliğinde büzücü ve idrar söktürücü özelliğiyle bilinir, gövdesinden hazırlanan lapa kesik ve yaralara uygulanır, üst kısımları böbrek taşı, üreme sistemi rahatsızlıkları ve kadın hastalıklarında kullanılır. Güncel farmakolojik çalışmalar bitkinin antioksidan, cilt enzimlerini baskılayıcı ve diyabete bağlı böbrek hasarına karşı koruyucu etkilerini araştırmaktadır.
Kuzey Amerika’da yayılış gösteren popülasyonları önceleri bu türün bir alt türü (subsp. braunii) sayılırken, günümüzde ayrı bir tür olan Equisetum braunii olarak kabul edilir.
