Güney Kanada’dan Orta Amerika’ya kadar Kuzey Amerika’nın büyük bölümünde, açık güneşli alanlarda, bahçelerde ve çayırlık kenarlarında yaygın olarak bulunan, iri gövdesi ve çarpıcı renk deseniyle tanınan bir örümcektir.
Dişi ve erkek arasında belirgin bir boyut farkı görülür, dişinin gövde uzunluğu 19-28 milimetre arasında değişirken erkek yalnızca 5-9 milimetreye ulaşır. Parlak, yumurta biçimindeki karın siyah zemin üzerinde simetrik sarı veya turuncu lekelerle kaplıdır. Sefalotoraks kısa gümüşi tüylerle örtülüdür, bu özellik cins adı Argiope‘nin Yunanca kökeninde “gümüş yüzlü” anlamına gelen kelimeyle bağlantılıdır. Bacaklar çoğunlukla siyah renkte olup gövdeye yakın kısımlarda kırmızımsı kahverengi veya sarı bantlar taşır. Diğer ağ ören örümceklerde olduğu gibi her bacakta üç pençe bulunur, üçüncü pençe ipeği işlerken kullanılır.
Dairesel örgü tipi ağını genellikle iki metreye varan çapta, bitki örtüsü ve destekler arasında örer, ağın merkezinde zikzak biçimli yoğun bir stabilimentum bulunur. Bu yapının işlevi tartışmalıdır, kamuflaj sağladığı, avı çektiği veya kuşları ağa çarpmaktan caydırdığı yönünde farklı görüşler öne sürülür. Gündüz aktif olan tür ağının merkezinde baş aşağı bekleyerek çekirge, arı, kelebek ve sinek gibi uçan veya sıçrayan eklem bacaklıları avlar. Av ağa yakalandığında ipekle sarılır ve zehirle etkisiz hâle getirildikten birkaç saat sonra tüketilir. Dişi, yaşamının büyük bölümünü genellikle aynı ağda geçirir ve tür yalnız yaşama eğilimindedir.
Tarım alanlarında ve bahçelerde zararlı böcek popülasyonlarını doğal yollarla sınırlandırdığı için faydalı kabul edilir ve insana karşı saldırgan değildir. Ağındaki zikzak desenin bir yazıyı andırmasından dolayı İngilizcede writing spider (yazı yazan örümcek) adıyla da anılır. İpek üretiminin biyokimyası ve zehrinin etki mekanizması, malzeme bilimi ve nörofizyoloji alanlarında araştırma konusu olmuştur.
Çiftleşme yaz sonunda gerçekleşir, bu sırada dişi zaman zaman erkeği yiyebilir. Döllenmenin ardından dişi, ceviz büyüklüğünde kâğıtsı bir kozanın içine 400’den fazla yumurta bırakır ve kozayı ağının bir kenarına asar. Soğuk iklimli bölgelerde yumurtalar yaz sonu veya sonbaharda açılır ancak yavru örümcekler kozadan ilkbahara kadar çıkmaz. Koza, bazı parazit arı ve sinek türleri tarafından istila edilebilir, kuşlar ise en önemli doğal düşman grubunu oluşturur.
Cins içindeki en yakın benzeri Argiope trifasciata‘dan, dikey zikzak biçimli stabilimentum ile daha yuvarlak ve künt uçlu karın yapısıyla ayırt edilir. Argiope cinsinin başka üyeleri Avrupa ve Akdeniz havzasında da bulunur, Türkiye faunasında yer alan loblu örümcek ve yaban arısı örümceği bu cinsin akraba türleridir ancak bahçe örümceği Türkiye’de doğal olarak bulunmaz.
