Güney Afrika’nın kuzeybatı kıyısındaki kumul alanlarına özgü, kum içinde tüneller açarak yaşayan, gözleri görmeyen küçük bir memelidir.
Boyu yaklaşık 9 santimetre kadardır. Sırtı kısa ve sık, sarımsı tonlu arduvaz grisi bir kürkle kaplıdır, tüylerin dipleri gri, gövdeleri beyazımsı, uçları ise açık kahverengidir. Yüz, yanaklar ve dudaklar daha belirgin sarımsı bir renk taşır, karın tarafı sırta göre daha soluktur ve tüylerin uçları beyazdır. Ön ayaklarındaki üçüncü parmağın pençesi yaklaşık 10,5 milimetre uzunluğunda ve tabanda 4 milimetre genişliğindedir, ikinci ve birinci parmaklardaki pençeler giderek kısalarak ucu sivri bir kazı aracı oluşturur.
Kıyı kumulları ile bunlara bitişik kumlu alanlarda yaşar, kum içinde yüzer gibi ilerleyerek böceklerle beslenir. Gözleri görmez, yer altındaki ortamda güçlü işitme duyusuyla yön bulur. Yumuşak kumda açtığı tüneller çöktüğü için yüzeydeki izlerini bulmak güçtür, bu da türü gözlemlemeyi ve belgelemeyi zorlaştırır.
Türü 1907’de Robert Broom Chrysochloris wintoni adıyla tanımladı, tip lokalitesiBir türün ilk tanımlandığı örneğin toplandığı yer. Port Nolloth’tur. Tür adını İngiliz zoolog William Edward de Winton’dan alır. Aynı bölgeyi paylaştığı Grant altın köstebeği ile dış görünüşü benzerdir ve ikisi birbirine karıştırılmış olabilir ancak kafatası yapısı, çekiç kemiğinin biçimi ve omur sayısı bakımından ayrılırlar. Bazı yazarlar türü Van Zyl altın köstebeği ile aynı türün alt türü saymış ancak ikisi tüy rengi ve çekiç kemiği yapısı bakımından tutarlı biçimde farklıdır.
1937’ye dayanan son gözlem kaydından sonra uzun süre kayıp kabul edilen tür, 2017’de Re:wild’ın Kayıp Türleri Arama girişiminin en çok aranan 25 kayıp türü arasına alındı. Araştırmacılar 2021’de kıyı boyunca topladıkları toprak örneklerindeki çevresel DNA, tünel izleri ve koku tespit köpeği çalışmalarıyla türün varlığına dair kanıt buldu. Port Nolloth’ta DNA analiziyle doğrulanan canlı bireyler yakalandı ve bulgu 2023’te duyuruldu. Çevresel DNA kanıtları türün Port Nolloth’tan güneyde Lambert’s Bay’e kadar uzanan bir kıyı şeridinde bulunabileceğini gösterir ancak türün bu alanda çok nadir olduğu düşünülür. Bölgedeki kıyı kumullarında alüvyal elmas madenciliği sürmektedir.
