Kuzeydoğu Çin, Kore Yarımadası ve Rusya’nın güneydoğusunu kapsayan Mançurya bölgesinin karışık ormanlarına özgü, yapraklarını döken bir ağaçtır.
Doğal ortamında 30 metreye kadar boylanabilse de genellikle çok daha küçük kalır, çoğu zaman 6-12 metre boylarında bir ağaç ya da büyük çalı görünümündedir. Gövdesi, akraba türler üç çiçekli akçaağaç ve kâğıt kabuklu akçaağaçtan farklı olarak pürüzsüz, gri bir kabukla kaplıdır. Üç yaprakçıklı yaprakları 7-10 santimetre uzunluğunda kırmızı bir sapla dallara bağlanır, dikdörtgenimsi yaprakçıklar 5-10 santimetre uzunluğunda ve 1,5-3 santimetre genişliğindedir, kenarları dişlidir, orta yaprakçık yan yaprakçıklarla aynı boyda ya da biraz daha büyüktür.
İlkbaharda erken yapraklanır, koyu yeşil yaprakları kırmızı yaprak saplarıyla belirgin bir kontrast oluşturur. Sarımsı yeşil, gösterişsiz çiçekleri üç ila beş çiçekten oluşan salkımlar hâlinde açar. Sert yapılı, yatay uzanan kanatlı meyveleri 3-3,5 santimetre uzunluğunda ve yaklaşık 1 santimetre genişliğindedir. Sonbaharda diğer akçaağaç türlerinden daha erken renk değiştirir, yaprakları pembeden mora çalan kırmızı tonlara döner.
Çiçekleri arı ve kelebek gibi tozlaştırıcılara nektar sağlar, kanatlı meyveleri çeşitli kuş türleri için besin kaynağı oluşturur, sık yapraklanan tacı ise küçük hayvanlara barınak sunar. Soğuğa oldukça dayanıklı olması nedeniyle parklarda, sokak ağacı olarak ve bahçelerde süs bitkisi biçiminde yetiştirilir, bonsai malzemesi olarak da tercih edilir. Açık renkli, ince dokulu ve orta sertlikteki odunu mobilyacılıkta, iç mekân doğramacılığında ve kaplamacılıkta değerlendirilir.
Trifoliata seksiyonu içinde yer alır, üç çiçekli akçaağaç ile kâğıt kabuklu akçaağaca yakın akrabadır ancak bu iki türün kabuğu zamanla soyulup dökülürken bu türün kabuğu pürüzsüz ve gri kalır.
