Ermenistan’daki Sevan (Gökçe) Gölü’ne özgü, insan eliyle taşındığı Kırgızistan’daki Issık Göl’de de kalıcı bir popülasyon oluşturmuş, endemik bir tatlı su balığıdır.
Kahverengialabalığa yakın akraba olan bu balık, sırtı koyu, yanları gümüşi tonlarda ince ve uzun bir gövdeye sahiptir. Vücut ölçüleri barındırdığı forma göre büyük farklılık gösterir, kayıtlara geçen en büyük bireyler 104 santimetre uzunluğa ve 17 kilogram ağırlığa ulaşırken yaygın boy ortalama 33 santimetre civarındadır.
Beslenme rejimi ağırlıklı olarak bentik omurgasızlardan oluşur, göç eden gegarkuni formu ayrıca planktonla da beslenir. Kıyı bölgesine yılda iki kez yaklaşır, nisan ile temmuz arasında ve ekim ile aralık arasında sahile yakın sularda gözlenir.
Üreme zamanı, üreme yeri ve büyüme hızı bakımından birbirinden ayrılan dört forma ayrılır. Göl içinde kışın üreyen ve en iri boya ulaşan kışlık bahtak (Salmo ischchan ischchan), hem nehirlerde hem de nehir ağızlarına yakın göl kesimlerinde üreyebilen daha küçük yazlık bahtak (S. i. aestivalis), üremek için yalnızca akarsulara göç eden gegarkuni (S. i. gegarkuni) ve 33 santimetre ile 250 grama kadar boy ve ağırlığa ulaşan cüce bir form olan bocak (S. i. danilewskii) bu formları oluşturur. Göl içinde üreyen bireyler kıyıya yakın, 0,5-3 metre derinlikteki ince çakıllı zeminlere yumurta bırakır, gölün kuzeybatı kesimindeki popülasyon kasım başı ile aralık sonu arasında, güneydoğu kesimindeki popülasyon ise ocak ortası ile mart sonu arasında yumurtlar. Su seviyesi düzenlemelerinin üreme alanlarını tahrip etmesi sonucunda kışlık bahtak ve bocak formlarının gölde soyu tükenmiş olabilir, günümüzde yazlık bahtak ve gegarkuni ağırlıklı olarak kuluçkahanelerde üretilmektedir.
Yapılan mitokondriyal DNA çalışmaları, bu dört formun genetik olarak birbirinden ayırt edilemediğini ortaya koymuştur, buna karşın 2020 tarihli Ermenistan tatlı su balıkları kontrol listesinde formlar ayrı türler olarak sınıflandırılmıştır. Kahverengialabalık tür kompleksi içinde filogenetik olarak en yakın akrabası Kafkas alabalığıdır.
Tarihsel olarak Ermenistan balıkçılığının en değerli türlerinden biridir ve Ermenicede ışhan (իշխան) adıyla anılır. Sovyet döneminde göle Ladoga Gölü kökenli beyazbalık, Carassius auratus ve Astacus leptodactylus gibi rakip türlerin yerleştirilmesi, buna ek olarak göl su seviyesindeki değişimler popülasyonunu ciddi biçimde tehdit etmiştir. Bu tehditlere karşı 1976 yılında Ermenistan Bakanlar Kurulu kararıyla ticari avcılığı durdurulmuş ve Sevan Milli Parkı kurulmuştur.
Kırgızistan’daki Issık Göl’e başarıyla yerleştirilmiş olmasının yanı sıra, Ermenistan sınırları içinde Aknaliç Gölü’ne de 1966-1974 yılları arasında taşınmıştır ancak bu göldeki varlığını yalnızca düzenli stoklama sayesinde sürdürebilmektedir.
