Güney Avrupa’dan Balkanlar ve Kafkasya üzerinden Orta Asya ve Himalayalar’a, oradan da Kuzey Çin’e kadar uzanan geniş bir alana yayılmış, kışın yaprak döken bir çalıdır.
Olağan boyu 5-7 metreye ulaşır, çok gövdeli, açık ve düzensiz dallanan yapısı nedeniyle nadiren küçük bir ağaç formuna kavuşur. Yuvarlakça-oval yaprakları 3-8 santimetre uzunluğunda olup mavimsi-yeşil, mumsu bir görünüme sahiptir, sonbaharda şeftali ve sarıdan al kırmızıya değişen renk aralığına döner. Çiçekler 15-30 santimetre uzunluğundaki büyük çiçek durumlarında sayıca fazladır, her biri 5-10 milimetre çapında ve beş soluk sarı taç yaprağa sahiptir. Bu çiçeklerin çoğu tohum bağlamadan kısır kalır ve sapları uzayarak sarımsı-pembeden mora çalan tüylü püsküllere dönüşür, kütle hâlinde bakıldığında dumanı andıran bu görünüm türe adını verir ve küçük, 2-3 milimetrelik sert çekirdekli meyveleri sarar.
Geniş bir toprak yelpazesine (hafif kumlu topraktan ağır killi topraklara, pH 3,7-6,3 aralığına) tolerans gösterir, yarı gölgeden tam güneşe kadar farklı ışık koşullarında, nemli ya da kurak zeminde yetişebilir. Doğal ortamında genellikle kireçtaşı üzerindeki güneye bakan, kurak ve taşlık yamaçlarda bulunur. Tohumla ürer, ayrıca geç yaz döneminde alınan topuklu ya da boğum çelikleriyle kolayca çoğaltılabilir. KüllemeYaprak, sürgün ve meyve yüzeyinde un serpilmiş gibi beyaz bir tabaka oluşturan mantar kaynaklı bitki hastalığı. mantarına oldukça dayanıklı olmakla birlikte pas, yaprak lekesi, Verticillium solgunluğu ve Diaspidiotus perniciosus gibi etmenlerden etkilenebilir.
Odunundan ve kökünden geleneksel olarak fustik sarısı adı verilen sarı boyar madde (fisetin) elde edilir, bu özelliği “boyacı sumağı” adının da kaynağıdır. Yaprak ve genç dallarından hazırlanan dekoksiyonlar geleneksel tıpta antiseptik, kan kesici, ateş düşürücü ve kabızlık gidermede kullanılmıştır, hassas kişilerde dermatite yol açabileceği de bildirilir. Türkiye’de doğal yayılış alanı içinde yer alır, kıyı ve iç bölgelerde (Akdeniz, Karadeniz ve İç Anadolu’nun yanı sıra Adana, Antalya, Muğla, İzmir, Çanakkale, Trabzon gibi çok sayıda il) 1.300 metre rakıma kadar rastlanır, nisan-haziran arasında çiçeklenir ve sonbahar renklenmesiyle park-bahçe düzenlemelerinde yaygın biçimde kullanılır.
