Amerika Birleşik Devletleri’nin Orta Batı ve alt Büyük Ovalar bölgelerine özgü, güneydoğuda Alabama ile Mississippi’nin Kara Kuşak bölgesine kadar uzanan, dere kıyıları ve nemli orman tabanlarında yetişen yaprak döken bir ağaçtır.
Olağan boyu 6-12 metre olup nadiren 21 metreye, gövde çapı ise 60 santimetreye ulaşabilir, düşük dallanmalı gövdesi geniş ve oval bir taç oluşturur. Karşılıklı dizilişli, avuç biçimli bileşik yaprakları genellikle 5, nadiren 6-8 dişli kenarlı yaprakçıktan oluşur, her yaprakçık 7-15 santimetre uzunluğunda ve 4-5 santimetre genişliğindedir. Uçtaki salkımlarda toplanan yeşilimsi sarı çiçekler 2-3 santimetre uzunluğunda olup her biri dört taç yaprağa sahiptir, bu özelliğiyle beş taç yapraklı at kestanesinden ayrılır. Meyvesi 3-5 santimetre çapında dikenli bir kapsül olup içinde açık renkli bir leke taşıyan parlak kahverengi 1-2 tohum barındırır.
Tohumları ve genç yaprakları eskülin glikoziti ile eskülin saponini içerdiğinden zehirlidir, hayvanlar ve insanlar için tehlike oluşturur. Ezildiğinde dal ve yapraklarından yayılan hoş olmayan koku, türe verilen “kokulu at kestanesi” adının kaynağıdır. Çiçekleri sinek kuşlarını çekerken tohumları sincaplar tarafından tüketilir. Yaprak lekesi etmeni Guignardia aesculi mantarına ve antraknoz hastalığına karşı duyarlıdır.
1953 yılında Ohio eyaletinin resmî ağacı ilan edilmiştir, tohumları ise özellikle Noel ve üniversite Amerikan futbolu sezonlarında Ohio’da uğur getirdiğine inanılan bir hatıra eşyası olarak taşınır. Yerli Amerikalılar öğütülmüş tohumları romatizma tedavisinde kullanmış, tanik asidini deri işlemede değerlendirmiş, kurutulmuş tohumlarından kolye yapmıştır. Hafif ve ince dokulu odunu kutu, müzik aleti, döşeme ve protez uzuv yapımında tercih edilir.
Görünüş olarak at kestanesine benzemekle birlikte ayrı bir kıtada, Kuzey Amerika’da doğal yayılış gösterir. Kaliforniya at kestanesi ile de sık sık karıştırılır.
