Avrupa’dan Türkiye, Rusya, İran ve Orta Asya üzerinden Çin ve Japonya’ya kadar geniş bir alana yayılan, çayır, fundalık ve bahçelerdeki sık bitki örtüsü arasında yaşayan bir örümcektir.
Dişi bireyler 10,5-20,5 milimetre boyunda olabilir, özellikle yumurtayla dolu hâldeyken daha da irileşir, erkekler ise bunun yaklaşık yarısı kadar kalır. Karnın üzerinde her zaman kare biçiminde dizilmiş dört büyük beyaz nokta bulunur, bu özellik Latince “kare” anlamına gelen tür epitetinin de kaynağıdır. Zemin rengi ise oldukça değişkendir, koyu kahverengiden parlak turuncuya, sarımsı yeşile ve kırmızımsı tonlara kadar farklılık gösterebilir. Bacaklar açık kahverengi zemin üzerinde koyu halkalarla desenlenir. Erişkin dişilerin rengi nem koşullarına göre değişebilir, nemli ortamda yeşilimsi, kuru ortamda kırmızımsı tona döner ve bu renk değişimi yaklaşık üç gün içinde tamamlanır. Ağırlıkça İngiltere’nin bilinen en ağır örümceği olarak kayıtlara geçmiştir, 2,25 grama ulaşan bireyler bildirilmiştir.
Yerden fazla yükseğe kurulmayan, genellikle 1-1,5 metrenin altında kalan ve çapı 40 santimetreye ulaşabilen bir çember ağ örer. Ağın bir kenarına huni biçiminde ipek bir sığınak eklenir, dişi kötü hava koşullarında veya ağın merkezinde beklemediği zamanlarda buraya çekilir. Bu sığınak, aynı cinsten olup böyle bir yapı kurmayan haçlı bahçe örümceğinden onu ayıran belirgin bir özelliktir. Ağına takılan çekirge, sinek, kelebek ve arı gibi çeşitli böcekleri avlar, yakaladığı avı ipekle sararak etkisiz hâle getirir.
Tek bir mevsimde erişkin hâle gelir, çiftleşme yaz sonu ile sonbahar başı arasında gerçekleşir. Dişi sonbaharda tek bir ipek kozaya 900’den fazla yumurta bırakabilir ve kozayı bitki örtüsüne veya kabuk altı gibi korunaklı bir yere yerleştirir. Yumurta bırakma sürecinin ardından dişinin ağırlığı büyük oranda azalır, bazı kayıtlarda bu kayıp yüzde 70’i aşar ve dişi kısa süre içinde ölür, koza kışı korumasız geçirir.
İsviçre ve Fransa’da yaşayan A. q. minimus ile İspanya’da yaşayan A. q. subviridis bazı kaynaklarda alt tür olarak listelense de, güncel taksonomik çalışmalar bu iki formu türün eş anlamlıları olarak kabul eder.
