Batı Amazon Havzası’nda, Rio Negro ve Rio Madeira’nın batısında kalan bölgelerde, kuzeybatı Brezilya, kuzeydoğu Peru, doğu Ekvador, güneydoğu Kolombiya, güney Venezuela ve kuzey Bolivya’da yağmur ormanı ve kurak orman zemininde yaşayan bir kemirgendir.
Ağırlığı 0,8-1,2 kilogram arasında değişir, gövde uzunluğu 298-383 milimetreye, kuyruğu ise yalnızca 40-58 milimetreye ulaşır. Sırtı ve bacakları, her kılın siyah ve sarı bantlı olduğu kaba dokulu, benekli zeytin yeşili bir kürkle kaplıdır, bu görünüm türe adını veren yeşilimsi rengi kazandırır. Kulak arkasında parlak sarı bir leke bulunur, Andlar’da yaşayan alt türde bu leke turuncumsu bir tona sahiptir. Karın bölgesi soluk turuncudur, boğaza, göğse ve karın orta hattına doğru beyaza döner. Uzun ve ince bacakları, kısa kulakları ve silindirik gövdesiyle familyadaki diğer türlere benzer. Arka ayaklarında toynak benzeri uzun tırnaklı üç parmak taşır, ön ayaklarında ise dört tırnaklı parmak ile körelmiş bir başparmağı bulunur. Uzun ve siyah renkli bıyıklarıyla dikkat çeker.
Otçuldur, kök, meyve, kabuklu yemiş ve tohumla beslenir. Besinini tüketmeden önce özenle temizler, bu davranışın meyve ve tohum kabuklarında bulunabilecek toksinlere karşı bir önlem olduğu düşünülür. Büyük ve sert besin öğelerini tek bir depoda toplamak yerine birbirinden ayrı noktalara gömerek saklayan dağınık depolama davranışı sergiler, bu sayede unutulan tohumlar aracılığıyla pek çok bitki türünün yayılımına katkı sağlar. Gündüz aktiftir ancak hareketliliği alacakaranlıkta zirveye ulaşır. Hiyerarşik küçük sosyal gruplar hâlinde yaşar, grup içi düzen kabarma, ısırma, ağız açma ve diş gıcırdatma gibi agresif davranışlarla korunur, boyun eğme ise yere yatıp ölü taklidi yapmak veya tiz sesler çıkarmakla belirtilir. Orman zemininde düzenli olarak kullandığı ve grup üyeleriyle birlikte bakımını sürdürdüğü patika ağları oluşturur. Tehlike sezdiğinde ayaklarını ritmik biçimde yere vurarak grup üyelerini uyarır, yeni bölgeye giren yalnız bireyler ise diğerlerine ulaşmak için özel bir çağrı sesi çıkarır. Nasua nasua, Nasua narica ve Panthera onca başlıca doğal avcıları arasında yer alır, kürk deseni kamuflaj sağlar, toprağa kazdığı sığınaklar ise avlanma riskini azaltır.
Yayılış alanı boyunca eti için avlanır, nadiren de olsa evcil hayvan olarak beslenir. Güney Amerika’da yerel dillerde cutiara, chacure, punchana ve tintín gibi çeşitli adlarla anılır.
Tek eşli çift bağı kurar, yavruların hayatta kalma ve büyüme başarısı ebeveyn çiftin sürekliliğine bağlıdır. Çiftleşme öncesinde erkek, seçtiği dişiye anogenital koklama, kuyruk sallama, titreme ve ön ayaklarla hızlı tempo vurma gibi davranışlarla kur yapar, dişi yerinde kalırsa çift birbirini tımar eder ancak tempo vurma genellikle bir kovalamacayı başlatır. Dişi, sırtını alçaltıp arka bölgesini ve kuyruğunu kaldırarak çömelme duruşu sergiler ve erkeği peşinden sürükler. Cinsel olgunluğa, yaştan çok vücut ağırlığına bağlı olarak 8-12 ayda ulaşır. Diğer histrikomorf kemirgenler gibi dişide östrus veya doğum sırasında açılan bir vajinal kapanma zarı bulunur, östrus yaklaşık 40 gün sürer. Üreme yıl boyu sürer ancak üreme etkinliği ocak-haziran arasında zirve yapar. Gebelik ortalama 99 gün sürer, bir ya da iki yavru dünyaya gelir. Yavrular gözleri açık ve gelişkin doğar, doğumdan 1-2 gün sonra yuvanın dışında yürüyebilir hâle gelir. İlk haftadan itibaren katı besin tüketebilse de sütten tam olarak kesilmesi 6-8 haftayı bulur, iki haftadan önce sütten kesilen yavrularda büyüme geriliği görülür. Anne doğumdan önce yuva hazırlar, doğum sonrası yavruyu uzun süre tımar eder, ilk iki hafta boyunca emzirmeyi teşvik etmek için mırıltı sesi çıkarır, yuvadan uzaklaşan yavruyu ağzına alıp geri taşır ve yuvaya yaklaşan diğer hayvanlara saldırgan tepki verir.
Myoprocta pratti, geçmişte kızılakuçi ile aynı tür sayılmış, bu yüzden eski kaynaklarda yeşilakuçi için de Myoprocta acouchy adı kullanılmıştır, günümüzde bu iki takson ayrı türler olarak kabul edilir. Tür içindeki renk ve kafatası ölçümlerindeki belirgin coğrafi değişkenlik, yeşilakuçinin aslında birden fazla türden oluşan bir tür kompleksi olabileceğini düşündürür ancak bu konuda kesin bir taksonomik çözüme henüz ulaşılmamıştır. Kolombiya’nın orta kesiminde kızılakuçiyle yayılış alanı örtüşür ve iki tür bu bölgede melezleşir. Ekvador Andları’nın doğu yamaçlarında 731 metre yüksekliğe kadar yaşayan Myoprocta pratti archidonae alt türü de dâhil olmak üzere birkaç alt tür tanımlanmıştır.
