Rusya, Kazakistan, Moğolistan ve Çin topraklarını kapsayan geniş bir alanda, batıda Volga ve Peçora havzalarından doğuda Yana ve Amur havzalarına kadar uzanan soğuk su nehirlerinde yaşar. Bu yayılış Hazar, Arktik ve Pasifik drenaj sistemlerinin bir kısmını içine alır ve Alabalıkgiller familyası içinde en geniş yayılış alanına sahip türlerden biridir.
Alabalıkgiller familyasının bilinen en büyük üyesidir, boyu 2 metreye, ağırlığı tarihsel kayıtlara göre 100 kilogramın üzerine çıkabilir. Baş bölgesi gri-yeşil renkte olup gövdesi akıcı hatlara sahiptir, kuyruğa doğru kızıl-kahverengiye döner. Karın kısmı neredeyse beyaz, yüzgeçleri ise sıklıkla koyu kırmızıdır.
Acımasız bir tepe yırtıcısıdır, suya düşen fare, ördek, hatta yarasa gibi hayvanlara suyun dışına fırlayarak saldırabilir. Kendi boyuna yakın büyüklükteki balıkları dahi bütün yutabilir. Sürüler hâlinde av peşine düşme alışkanlığı nedeniyle “nehir kurdu” lakabıyla anılır. Büyümesi ve üremesi yavaştır, 30 yılın üzerinde yaşayabilir.
Aşırı avlanma, kaçak balıkçılık, aşırı otlatma, madencilik, motorlu tekne trafiği, tarım ve altyapı gelişimi kaynaklı habitat bozulması türün başlıca tehditleridir, özellikle Moğolistan’da yıl boyu süren kaçak avcılık ciddi bir sorundur. Avrupa’daki endüstriyel su kirliliği ile Amur Nehri havzasındaki ticari balıkçılık baskısı da popülasyonları olumsuz etkiler. Düşük piyasa fiyatı ve yavaş büyüme özelliği nedeniyle ticari avdan çok sportif balıkçılık açısından değerlidir, Asya’daki nehir ekosistemlerinin korunmasında bayrak tür olarak kabul edilir.
