Kuzey Amerika’nın doğu kesimlerine, Nova Scotia’dan Minnesota’ya, güneyde Oklahoma, Arkansas, kuzey Alabama ve Georgia’ya kadar uzanan bölgeye özgü, geniş ve yoğun taçlı büyük bir orman ağacıdır.
Olgunluk boyu genellikle 25-35 metre olup elverişli koşullarda 40-45 metreye ulaşabilir. Genç bireylerde düz ve açık gri olan kabuk, yaşlandıkça koyulaşıp derin oluklu ve pullu bir yapıya bürünür. Karşılıklı dizilişli, basit yapılı yaprakları avuç biçiminde 3-5 loplu olup kenarları iri dişlidir, üst yüzü koyu yeşil, alt yüzü daha açık tondadır ve sonbaharda sarı, turuncu ve kızıl renklere döner. Yapraklar açılmadan önce sarkık salkımlar hâlinde beliren çiçekleri küçük, taç yaprağı bulunmayan ve sarımsı yeşil renktedir. Meyveleri ikişerli kanatlı samaralar biçiminde olup eylül-ekim aylarında olgunlaşır.
Nemli, iyi drene olan ve verimli topraklarda, tam güneşten yarı gölgeye kadar geniş bir ışık aralığında yetişir, sıkışmış toprağa, yüksek sıcaklığa, hava kirliliğine ve yol tuzuna karşı duyarlıdır. Büyümesi orta ile yavaş hızda seyreder, uygun koşullarda 100-300 yıl yaşayabilen uzun ömürlü bir türdür.
Kuzey Amerika’da akçaağaç şurubunun başlıca kaynağıdır, bir litre şurup elde etmek için yaklaşık 30-40 litre özsuyu gerekir. Yaprağı Kanada bayrağındaki ulusal amblemin esin kaynağıdır. Sert ve dayanıklı odunu mobilya, parke ve müzik aleti yapımında değerli bir malzeme olarak kullanılır. Türkiye’de doğal yayılışı bulunmaz ancak park ve bahçelerde süs ağacı olarak yetiştirilir.
Kabuğu koyu ve oluklu, yaprakları çoğunlukla üç loplu olan karaakçaağaç ile yakın akraba olup bazı yazarlarca onun bir alt türü sayılır, iki tür doğada sıklıkla melezleşir.
