Japonya’nın Honşu, Hokkaido ve Kyuşu (Nagasaki) adalarına, ayrıca Güney Kore’ye özgü, küçük boylu, yaprak döken bir ağaçtır.
Boyu genellikle 5-10 metre olup nadiren 15 metreye ulaşır, gövde çapı 40 santimetreye kadar çıkar. Kabuk genç ağaçlarda düzgün, yaşlı bireylerde ise pürüzlü ve pullu bir yapı kazanır. Sürgünler ince ve beyazımsı tüylerle hafifçe kaplıdır. Yapraklar yuvarlak biçimli, 7-15 santimetre çapında, 9-13 (nadiren 7) dişli loba sahiptir, önce beyaz tüylerle kaplıyken yaz sonunda damarlar ve alt yüzey dışında tüysüzleşir, yaprak sapı 2-4 santimetre uzunluğunda ve tüylüdür. Sonbaharda yapraklar parlak turuncudan koyu kırmızıya dönen renkler alır. Çiçekler yaklaşık 1 santimetre çapında, koyu morumsu kırmızı renkte, beşer çanak yaprağı ve taç yaprağı taşır, ilkbaharda yapraklarla birlikte 10-15 adetlik sarkık salkımlar hâlinde açar. Meyvesi çift kanatlı bir samaradır, tohum kısmı 7 milimetre çapında olup 20-25 milimetrelik kanadıyla yaprakların altında sarkar.
Yetişme koşulları bakımından Japon akçaağacına benzer ancak soğuğa karşı ondan daha dayanıklı kabul edilir. Avrupa ve Kuzey Amerika’nın ılıman bölgelerinde süs bitkisi olarak yetiştirilir ancak Japon akçaağacına göre çok daha az yaygındır. Kültürde çoğunlukla toprak seviyesinde birleşen çok gövdeli, çalımsı bir biçim alır.
Çok sayıda kültivar geliştirilmiştir, bunlardan derin loplu yapraklarıyla bilinen ‘Aconitifolium’ ile sarkık dallı ‘Green Cascade’, Royal Horticultural Society’nin Bahçe Liyakat Ödülü’nü kazanmıştır. Güney Japonya’ya özgü yakın akraba altın Japon akçaağacı, kimi zaman bu türün alt türü sayılır ve tüysüz sürgünleri ve genellikle daha küçük yapraklarıyla ayrılır. Bir diğer akraba Acer sieboldianum ise kırmızı değil sarı çiçekleri ve yaşlı bireylerde bile düzgün kalan kabuğuyla ayırt edilir.
