Babirusa

Babyrousa babyrussa

Familya: Domuzgiller (Suidae)

Cins: Babyrousa

Tükenmiş
EX
EW
Tehlike Altında
CR
EN
VU
Tehdide Yakın
NT
Düşük Riskli
LC
Diğer
DD
NE
Korunma Durumu: Tükenmiş (EX) Doğada Tükenmiş (EW) Kritik Tehlikede (CR) Tehlikede (EN) Duyarlı (VU) Tehdide Yakın (NT) Düşük Riskli (LC) Yetersiz Verili (DD) Değerlendirilmemiş (NE)
Diğer İsimler
Türkçe
İngilizce
Buru Babirusa, Moluccan Babirusa, Golden Babirusa, Hairy Babirusa

Endonezya’nın Buru Adası ile Sula Adaları’ndan Mangole ve Taliabu’da yaşayan, uzun ve kalın altın kahverengi tüyleriyle diğer babirusalardan ayrılan, yağmur ormanlarına bağlı bir memelidir.

Cinsin içinde görece küçük bir türdür. Vücudu diğer babirusalardan daha uzun ve kalın, altın kahverengi tüylerle kaplıdır, kuyruğunun ucunda belirgin bir tüy püskülü bulunur. Erkeklerde üst köpek dişleri burun derisini delerek yukarı ve geriye doğru kıvrılır, bu türde kısa ve incedir, yandan bakıldığında alt köpek dişleriyle çaprazlanır. Alt köpek dişleri de yukarı doğru uzar, dişilerde köpek dişleri küçülmüştür veya hiç bulunmaz.

Buru’nun büyük bölümü alçak rakımlı herdemyeşil ve yarı herdemyeşil yağmur ormanlarıyla, 800 metrenin üzerindeki kesimler ise dağ yağmur ormanlarıyla kaplıdır. Yerel Rana halkı bu hayvanın en çok tepelik ve dağlık alanlarda, kayalık zeminlerde görüldüğünü bildirir. Çoğunlukla tek başına, bazen küçük gruplar hâlinde yaşar ve grup içindeyken uzun, tiz bir çağrı çıkarır. En çok sabah ve ikindi saatlerinde görülür, öğle vakti nadiren ortaya çıkar. Yerel bildirimlere göre yaprak, kök ve meyve ile beslenir, cinsin genelinde omurgasız ve küçük omurgalı hayvanlar da besin arasındadır. Güçlü çeneleri sert kabuklu yemişleri kırabilir. Burun ucunda diğer yaban domuzlarının eşelenmek için kullandığı rostral kemik bulunmadığından toprağı eşelemez, kökleri yumuşak çamurda veya kumda arar. Adadaki diğer domuzların aksine bahçelere zarar vermez, gelgit çekildiğinde kıyı şeridinde de beslenebilir.

Buru’da Rana halkı tarafından köpekler ve tuzaklarla avlanır. Eti çok az yağ içerir ve yörede diğer yaban domuzlarına ve geyiklere tercih edilen bir lezzet sayılır.

Üreme davranışı bu türde doğrudan gözlenmemiştir ancak cinsin diğer türlerine benzer olduğu kabul edilir. Babirusa dişilerinin kızgınlık döngüsü 28-42 gün sürer, bir batında genellikle bir ya da iki yavru doğar ve dişi yalnızca bir çift memeye sahiptir.

Carl Linnaeus tarafından 1758’de Sus babyrussa adıyla tanımlanmıştır. Özgün tanımda tip lokalitesiBir türün ilk tanımlandığı örneğin toplandığı yer. “Borneo” olarak kaydedilmiş olsa da Buru Adası kabul edilir. Uzun süre cinsin bütün üyeleri tek tür sayılmış, ayrı gruplar alt tür düzeyinde ele alınmıştır. Morfolojik farklar nedeniyle Meijaard ve Groves (2002) üç alt türü tam tür düzeyine yükseltmiş, böylece B. babyrussa adı yalnızca Buru ve Sula Adaları’ndaki popülasyonlar için geçerli kalmıştır. Cinsin diğer türleri Sulawesi’deki Selebes babirusası, Togian Adaları’ndaki Toge babirusası ve subfosilTam olarak taşlaşmamış, genellikle Pleistosen sonu ya da Holosen'e ait kemik, diş ve kabuk gibi kalıntı. kalıntılardan bilinen Bola Batu babirusasıdır.

Endonezya yasalarında 1931’den beri tam yasal koruma altındadır. Buru’daki Gunung Kapalat Mada (1.380 kilometrekare) ve Waeapo (50 kilometrekare) koruma alanları yaşam alanının bir bölümünü kapsar.

Aynı Familyadaki Diğer Canlılar

Bu familyada başka canlı bulunamadı.