Batı Afrika’nın yağmur ormanları ve savanlarına özgü, dünyanın en iri akreplerinden biri olan bir akreptir.
Gövdesi parlak siyah renktedir, kıskaçları ise siyahımsı kırmızı tonda ve pürüzlü bir dokuya sahiptir. Prosoma dört bölüme ayrılır, her bölümden bir çift bacak çıkar. Dördüncü bacak çiftinin arkasında bulunan pektin organları erkeklerde dişilerden daha uzundur. Erişkin bireyler ortalama 15-20 santimetre uzunluğa ulaşır, ağırlıkları 30-50 gram arasında değişir, gebe dişilerde bu değer daha yüksek olabilir. Uzun ve geriye kıvrık metasomanın ucunda, zehir bezini barındıran bir iğne yer alır. Genç bireyler kızılımsı kahverengi tonda doğar ve olgunlaştıkça tam siyaha döner. Kabuğundaki floresan madde sayesinde ultraviyole ışık altında yeşilimsi-mavi bir parıltı yayar.
Etçil bir türdür, başta termit olmak üzere böcekler, diğer eklembacaklılar ve bazen küçük omurgalılarla beslenir, av yakalamak için zehrinden çok güçlü kıskaçlarını kullanır. Görme yetisi zayıftır, avını tespit etmek için vücudundaki duyu kılları ile pektinlerine güvenir. Gece aktiftir, gündüzleri yaprak döküntüsü, orman artıkları, dere kenarları veya termit yuvaları içine kazdığı oyuklarda gizlenir. Akrepler arasında görece nadir görülen bir sosyallik sergiler, aile grupları hâlinde aynı sığınakta bir arada yaşayabilir. Tehdit altında hissettiğinde kaçmayı tercih eder, iğnesini savunma amaçlı kullanması nadirdir, insana verdiği sokma çoğunlukla arı sokmasına benzer hafif bir tepkiye yol açar.
Uysal mizacı, iri boyu ve dayanıklılığı nedeniyle egzotik hayvan ticaretinde en çok tutulan akrep türlerinden biridir, bu durum doğal popülasyonlar üzerinde aşırı toplama baskısı oluşturmuştur, tür 1995 yılından bu yana CITES Ek II listesinde yer almaktadır. Zehrinde bulunan skorpin adlı peptit, sıtma parazitine ve bazı bakterilere karşı gösterdiği etki nedeniyle tıbbî araştırmalara konu olmuştur. Türkiye’ye de canlı hayvan ticareti kapsamında ithal edilmektedir.
Dişi canlı doğurur, embriyonlar gelişimlerini anne bünyesinden doğrudan beslenerek tamamlar, bu nedenle yumurta sarısına bağımlı türlere göre gebelik süreci daha uzun sürer. Bir batında 10 ila 30 civarında yavru dünyaya gelir, yavrular ilk deri değişimine kadar annelerinin sırtında taşınır. Doğal ortamda 6-8 yıl, esaret altında bazen daha uzun yaşar.
